In memoriam Sytse ten Hoeve

Op 1 januari jongstleden is Sytse ten Hoeve, ons zeer gewaardeerd lid van de Raad van Advies, overleden.

Dit is voor de stichting, maar ook voor ons persoonlijk een groot verlies. Sytse was een van de grondleggers van de Stichting Interieurs in Fryslân. Zijn hele leven was hij gefascineerd door de geschiedenis en dan vooral door het culturele erfgoed.

Onaflaatbaar was hij bezig met het verwerven van kennis en het maken van publicaties. Hierdoor heeft hij niet alleen belangstelling gewekt bij een groot publiek, maar heeft hij er ook voor gezorgd dat veel van cultuurhistorisch belang bewaard en bekend is gebleven. Een doelstelling die wij als Stichting eveneens huldigen.

Sytse was een verhalenverteller. De keren dat je bij hem thuis kwam wist hij met zijn met details doorspekte verhalen gebouwen, interieurs en objecten tot leven te wekken. Zijn enthousiasme werkte aanstekelijk. Meestal kwamen er meteen boeken op tafel, die thuis maar eens even goed moesten worden doorgelezen. Hij was nieuwsgierig en nauwkeurig. Als je een vraag stelde waarop je het antwoord al had kunnen weten door de boeken die hij had meegegeven, dan werd je daar door de schoolmeester in hem fijntjes, maar nooit vervelend op gewezen.

De laatste jaren werkte hij alsof hij grote haast had. De Stichting is in 2013 begonnen met het in kaart brengen van historische interieurs in Friesland. Gestart is met de gemeente Sudwest-Fryslân, de gemeente waarover Sytse het meeste wist. Al vanaf de eerste dag dat we met het onderzoek in IJlst begonnen, stroomden de mails met informatie van hem binnen. Soms kon hij per huis precies aangeven wat we er konden aantreffen en wat juist niet meer, maar dan wel met de aantekening dat een bewust onderdeel op een ander adres in IJlst was terug te vinden. En dat bleek dan tijdens ons onderzoek tot onze verbazing helemaal te kloppen.

Tot laat in de avond (nacht!) konden we Sytse om informatie vragen. De laatste maanden werd de stortvloed aan mails steeds vaker vergezeld van opmerkingen of hij al mocht weten wat het volgende deel van de gemeente was dat we gingen onderzoeken, want dan kon hij daarover alvast informatie in zijn immens grote archief opzoeken. Alsof hij voelde dat het niet lang meer ging duren. Vaak kregen we te horen: ‘Het gaat niet goed met me, maar blijf maar vragen stellen dan hoef ik er niet aan te denken en heb ik afleiding’.

Het was altijd weer een verrassing wat er aan uitgebreide kennis bij Sytse aanwezig was. Soms werd je deelgenoot gemaakt van interessante mailwisselingen over interieuronderdelen die hij was tegengekomen buiten Friesland en die hij graag weer terug wilde zien in de originele huizen. Mailwisselingen waaruit zijn grote kennis van zaken en zijn niet aflatende passie en enthousiasme af te lezen was.

Sytse was niet alleen voor ons een onmisbare vraagbaak, maar ook voor bewoners en eigenaren van panden die de stichting benaderden. Hij had altijd een antwoord voor ze klaar. Hij was met recht een ‘wandelende encyclopedie’, hij was uniek en onvervangbaar. Sytse wilde zo graag nog meer publiceren, het was hem helaas niet gegund. Hij was nog lang niet klaar.

 

 

publicatiedatum: 17 januari 2016